شعر از سایه

خب من اگه جای اون کبوتره باشم خیلی راحت می گم:

زندگی، من را فرسوده کرد

بی قیل و قال من را دیوانه کرد

تنها گناهم زندگیم بود آری

بالم که هیچ، آن، دلم را ویرانه کرد

شعر الکی شد ( اینی که گفتم) ولی واقعا به من بگین؟

آیا بزرگترین گناه ما زندگی نیست؟